incriminar
verbto incriminate
🇷🇺 обвинять, инкриминировать; уличать
Meanings
- to incriminate · обвинять, инкриминировать; уличать acusar de ou apresentar prova de crime ou delito; envolver (alguém) em uma acusação; fazer com que alguém pareça culpado; colocar a culpa de uma situação em algo ou alguém
Conjugations
particípio incriminado · gerúndio incriminando
Presente do Indicativo
now, and general truths
| eu | incrimino |
| tu | incriminas |
| ele/ela | incrimina |
| nós | incriminamos |
| eles/elas | incriminam |
Pretérito Perfeito Simples
finished, at a point in the past
| eu | incriminei |
| tu | incriminaste |
| ele/ela | incriminou |
| nós | incriminámos |
| eles/elas | incriminaram |
Pretérito Imperfeito
ongoing or habitual back then
| eu | incriminava |
| tu | incriminavas |
| ele/ela | incriminava |
| nós | incriminávamos |
| eles/elas | incriminavam |
Futuro Próximo (ir + infinitivo)
the spoken future
| eu | vou incriminar |
| tu | vais incriminar |
| ele/ela | vai incriminar |
| nós | vamos incriminar |
| eles/elas | vão incriminar |
Condicional
would
| eu | incriminaria |
| tu | incriminarias |
| ele/ela | incriminaria |
| nós | incriminaríamos |
| eles/elas | incriminariam |
Presente do Conjuntivo
after que, talvez, espero que
| eu | incrimine |
| tu | incrimines |
| ele/ela | incrimine |
| nós | incriminemos |
| eles/elas | incriminem |
Imperativo
telling someone to do it
| eu | — |
| tu | incrimina |
| ele/ela | incrimine |
| nós | incriminemos |
| eles/elas | incriminem |
Meanings adapted from Wiktionary (CC BY-SA 4.0)