banir
verbto ban, proscribe; to banish, exile
🇷🇺 исключить; отстранить; устранить
Meanings
- to ban, proscribe; to banish, exile · исключить; отстранить; устранить expulsar de um lugar; proibir que continue a convivência em um lugar ou sociedade; abolir
Conjugations
particípio banido · gerúndio banindo
Presente do Indicativo
now, and general truths
| eu | bano |
| tu | banes |
| ele/ela | bane |
| nós | banimos |
| eles/elas | banem |
Pretérito Perfeito Simples
finished, at a point in the past
| eu | bani |
| tu | baniste |
| ele/ela | baniu |
| nós | banimos |
| eles/elas | baniram |
Pretérito Imperfeito
ongoing or habitual back then
| eu | bania |
| tu | banias |
| ele/ela | bania |
| nós | baníamos |
| eles/elas | baniam |
Futuro Próximo (ir + infinitivo)
the spoken future
| eu | vou banir |
| tu | vais banir |
| ele/ela | vai banir |
| nós | vamos banir |
| eles/elas | vão banir |
Condicional
would
| eu | baniria |
| tu | banirias |
| ele/ela | baniria |
| nós | baniríamos |
| eles/elas | baniriam |
Presente do Conjuntivo
after que, talvez, espero que
| eu | bana |
| tu | banas |
| ele/ela | bana |
| nós | banamos |
| eles/elas | banam |
Imperativo
telling someone to do it
| eu | — |
| tu | bane |
| ele/ela | bana |
| nós | banamos |
| eles/elas | banam |
Meanings adapted from Wiktionary (CC BY-SA 4.0)